lú
sagnorð lú-berja með þolfalli
berja (e-n) mikið
- leikarinn réðst á blaðamanninn og lúbarði hann
Beyging
‑barði ‑barið beygist eins og berja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églúber lúbarði églúberji lúberði
þúlúberð lúbarðir þúlúberjir lúberðir
húnlúber lúbarði húnlúberji lúberði
viðlúberjum lúbörðum viðlúberjum lúberðum
þiðlúberjið lúbörðuð þiðlúberjið lúberðuð
þaulúberja lúbörðu þaulúberji lúberðu
| nafnháttur | lú |
|---|---|
| sagnbót | lú |
| boðháttur eintölu | lú |
| boðháttur fleirtölu | lú |
| stýfður boðháttur | lú |
| lýsingarháttur nútíðar | lú |
kk.kvk.hk.
nf.lúbarinn lúbarin lúbarið
þf.lúbarinn lúbarða lúbarið
þgf.lúbörðum lúbarinni lúbörðu
ef.lúbarins lúbarinnar lúbarins
nf.lúbarðir lúbarðar lúbarin
þf.lúbarða lúbarðar lúbarin
þgf.lúbörðum
ef.lúbarinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlúberðu lúbarðirðu þúlúberjirðu lúberðirðu
þiðlúberjiði lúbörðuði þiðlúberjiði lúberðuði