lúta
sagnorð
sjá einnig lúta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli beygja höfuðið niður
- hann laut höfði í auðmýkt
- 2.
með þágufalli beygja sig undir vald (e-s)
- Íslendingar lutu Danakonungi í margar aldir
- 3.
lúta svo lágt
verða sér til minnkunar, minnka sig
- geta þeir lotið svo lágt að ætla að græða á spilafíklum?
- 4.
lúta í lægra haldi
bíða ósigur, játa sig sigraðan
- erlenda liðið varð að lúta í lægra haldi í keppninni
- herforinginn varð að lúta í lægra haldi fyrir óvininum
- 5.
lúta að
varða (e-ð), snerta (e-ð)
- samningurinn lýtur að viðskiptum landanna
- helsta gagnrýnin laut að fjármálum fyrirtækisins
- stofnunin veitir ráðgjöf um allt sem lýtur að fiskveiðum
Beyging
lýt laut lutum lotið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églýtlautéglútilyti
þúlýturlaustþúlútirlytir
húnlýturlauthúnlútilyti
viðlútumlutumviðlútumlytum
þiðlútiðlutuðþiðlútiðlytuð
þaulútalutuþaulútilytu
| nafnháttur | lúta |
|---|---|
| sagnbót | lotið |
| boðháttur eintölu | lúttu |
| boðháttur fleirtölu | lútið |
| stýfður boðháttur | lút |
| lýsingarháttur nútíðar | lútandi |
kk.kvk.hk.
nf.lotinnlotinlotið
þf.lotinnlotnalotið
þgf.lotnumlotinnilotnu
ef.lotinslotinnarlotins
nf.lotnirlotnarlotin
þf.lotnalotnarlotin
þgf.lotnum
ef.lotinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlýturðulaustuþúlútirðulytirðu
þiðlútiðilutuðiþiðlútiðilytuði