laða
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
beita aðráttarafli sínu, draga, seiða (e-n) (að sér, til sín)
- borgin laðar til sín marga ferðamenn
- skólinn reynir að laða að fleiri nemendur
- 2.
laða þetta fram
kalla þetta fram
- kennaranum tekst að laða fram hæfileika barnanna
- hún reyndi að laða fram bros hjá honum
sjá laðast
Beyging
laðaði laðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églaðalaðaðiéglaðilaðaði
þúlaðarlaðaðirþúlaðirlaðaðir
húnlaðarlaðaðihúnlaðilaðaði
viðlöðumlöðuðumviðlöðumlöðuðum
þiðlaðiðlöðuðuðþiðlaðiðlöðuðuð
þaulaðalöðuðuþaulaðilöðuðu
| nafnháttur | laða |
|---|---|
| sagnbót | laðað |
| boðháttur eintölu | laðaðu |
| boðháttur fleirtölu | laðið |
| stýfður boðháttur | laða |
| lýsingarháttur nútíðar | laðandi |
kk.kvk.hk.
nf.laðaðurlöðuðlaðað
þf.laðaðanlaðaðalaðað
þgf.löðuðumlaðaðrilöðuðu
ef.laðaðslaðaðrarlaðaðs
nf.laðaðirlaðaðarlöðuð
þf.laðaðalaðaðarlöðuð
þgf.löðuðum
ef.laðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églaðastlaðaðistéglaðistlaðaðist
þúlaðastlaðaðistþúlaðistlaðaðist
húnlaðastlaðaðisthúnlaðistlaðaðist
viðlöðumstlöðuðumstviðlöðumstlöðuðumst
þiðlaðistlöðuðustþiðlaðistlöðuðust
þaulaðastlöðuðustþaulaðistlöðuðust
| nafnháttur | laðast |
|---|---|
| sagnbót | laðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlaðastulaðaðistuþúlaðistulaðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlaðarðulaðaðirðuþúlaðirðulaðaðirðu
þiðlaðiðilöðuðuðiþiðlaðiðilöðuðuði