landa
sagnorð með þágufalli
sjá einnig landa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
skipa upp afla eða farmi, setja hann á land
landa fiskinum
- skipið er komið en ekki búið að landa
- 2.
óformlegt næla sér í, verða sér úti um
- henni tókst að landa hlutverkinu í myndinni
Tengd orð
Beyging
landaði landað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églandalandaðiéglandilandaði
þúlandarlandaðirþúlandirlandaðir
húnlandarlandaðihúnlandilandaði
viðlöndumlönduðumviðlöndumlönduðum
þiðlandiðlönduðuðþiðlandiðlönduðuð
þaulandalönduðuþaulandilönduðu
| nafnháttur | landa |
|---|---|
| sagnbót | landað |
| boðháttur eintölu | landaðu |
| boðháttur fleirtölu | landið |
| stýfður boðháttur | landa |
| lýsingarháttur nútíðar | landandi |
kk.kvk.hk.
nf.landaðurlönduðlandað
þf.landaðanlandaðalandað
þgf.lönduðumlandaðrilönduðu
ef.landaðslandaðrarlandaðs
nf.landaðirlandaðarlönduð
þf.landaðalandaðarlönduð
þgf.lönduðum
ef.landaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églandastlandaðistéglandistlandaðist
þúlandastlandaðistþúlandistlandaðist
húnlandastlandaðisthúnlandistlandaðist
viðlöndumstlönduðumstviðlöndumstlönduðumst
þiðlandistlönduðustþiðlandistlönduðust
þaulandastlönduðustþaulandistlönduðust
| nafnháttur | landast |
|---|---|
| sagnbót | landast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlandastulandaðistuþúlandistulandaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlandarðulandaðirðuþúlandirðulandaðirðu
þiðlandiðilönduðuðiþiðlandiðilönduðuði