land gangur
nafnorð, karlkyn
land-gangur
stigi, tröppur, lausabrú eða yfirbyggður gangur til að komast af skipi á bryggju eða úr flugvél
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑gangs nefnifall fleirtölu ‑gangar beygist eins og gangur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.landgangur landgangurinn nf.landgangar landgangarnir
þf.landgang landganginn þf.landganga landgangana
þgf.landgangi landganginum þgf.landgöngum landgöngunum
ef.landgangs landgangsins ef.landganga landganganna