lauma
sagnorð með þágufalli
koma (e-u) (eitthvert) laumulega, með leynd
- hann laumar miðanum að henni
- hún laumaði svefnlyfi í glasið hans
sjá laumast
Beyging
laumaði laumað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églaumalaumaðiéglaumilaumaði
þúlaumarlaumaðirþúlaumirlaumaðir
húnlaumarlaumaðihúnlaumilaumaði
viðlaumumlaumuðumviðlaumumlaumuðum
þiðlaumiðlaumuðuðþiðlaumiðlaumuðuð
þaulaumalaumuðuþaulaumilaumuðu
| nafnháttur | lauma |
|---|---|
| sagnbót | laumað |
| boðháttur eintölu | laumaðu |
| boðháttur fleirtölu | laumið |
| stýfður boðháttur | lauma |
| lýsingarháttur nútíðar | laumandi |
kk.kvk.hk.
nf.laumaðurlaumuðlaumað
þf.laumaðanlaumaðalaumað
þgf.laumuðumlaumaðrilaumuðu
ef.laumaðslaumaðrarlaumaðs
nf.laumaðirlaumaðarlaumuð
þf.laumaðalaumaðarlaumuð
þgf.laumuðum
ef.laumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églaumastlaumaðistéglaumistlaumaðist
þúlaumastlaumaðistþúlaumistlaumaðist
húnlaumastlaumaðisthúnlaumistlaumaðist
viðlaumumstlaumuðumstviðlaumumstlaumuðumst
þiðlaumistlaumuðustþiðlaumistlaumuðust
þaulaumastlaumuðustþaulaumistlaumuðust
| nafnháttur | laumast |
|---|---|
| sagnbót | laumast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlaumastulaumaðistuþúlaumistulaumaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlaumarðulaumaðirðuþúlaumirðulaumaðirðu
þiðlaumiðilaumuðuðiþiðlaumiðilaumuðuði