ljá
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli og þolfalli gamalt lána (e-m e-ð)
- hann léði mér hest
- 2.
með þágufalli og þolfalli ljá honum eyra
hlusta á hann
- þeir vonast til að mótmælum þeirra verði ljáð eyra
- 3.
með þágufalli og þolfalli veita, gefa (e-u e-ð)
- tónlistin ljær leiksýningunni dularfullan blæ
- samtölin í sögunni ljá persónunum líf og lit
- 4.
með eignarfalli ljá máls á þessu
minnast á þetta
- hún léði máls á mikilvægu efni
Beyging
ljæ eða ljái léði eða ljáði léð eða ljáð
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égljæ / ljáiléði / ljáðiégljáiléði
þúljærð / ljáirléðir / ljáðirþúljáirléðir
húnljær / ljáirléði / ljáðihúnljáiléði
viðljáumléðum / ljáðumviðljáumléðum
þiðljáiðléðuð / ljáðuðþiðljáiðléðuð
þauljáléðu / ljáðuþauljáiléðu
| nafnháttur | ljá |
|---|---|
| sagnbót | léð / ljáð |
| boðháttur eintölu | ljáðu |
| boðháttur fleirtölu | ljáið |
| stýfður boðháttur | ljá |
| lýsingarháttur nútíðar | ljáandi |
kk.kvk.hk.
nf.léðurléðléð
þf.léðanléðaléð
þgf.léðumléðriléðu
ef.léðsléðrarléðs
nf.léðirléðarléð
þf.léðaléðarléð
þgf.léðum
ef.léðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúljærðu / ljáirðuléðirðu / ljáðirðuþúljáirðuléðirðu
þiðljáiðiléðuði / ljáðuðiþiðljáiðiléðuði