Yrða

lofsyngja

sagnorð lof-syngja með þolfalli

lofa (e-ð/e-n) ákaft, hæla (e-u/e-m) mikið

  • gangrýnendur lofsungu bókina
  • hann lofsyngur þessi gestrisnu hjón

Beyging

‑syng ‑söng ‑sungum ‑sungið beygist eins og syngja