lokka
sagnorð með þolfalli
beita (e-n) mjúkum tiltölum, laða (e-n), freista (e-s)
- þeir lokkuðu frægan fyrirlesara til landsins
- hún lokkaði hann með fögrum söng sínum
sjá lokkandi
Beyging
lokkaði lokkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églokkalokkaðiéglokkilokkaði
þúlokkarlokkaðirþúlokkirlokkaðir
húnlokkarlokkaðihúnlokkilokkaði
viðlokkumlokkuðumviðlokkumlokkuðum
þiðlokkiðlokkuðuðþiðlokkiðlokkuðuð
þaulokkalokkuðuþaulokkilokkuðu
| nafnháttur | lokka |
|---|---|
| sagnbót | lokkað |
| boðháttur eintölu | lokkaðu |
| boðháttur fleirtölu | lokkið |
| stýfður boðháttur | lokka |
| lýsingarháttur nútíðar | lokkandi |
kk.kvk.hk.
nf.lokkaðurlokkuðlokkað
þf.lokkaðanlokkaðalokkað
þgf.lokkuðumlokkaðrilokkuðu
ef.lokkaðslokkaðrarlokkaðs
nf.lokkaðirlokkaðarlokkuð
þf.lokkaðalokkaðarlokkuð
þgf.lokkuðum
ef.lokkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églokkastlokkaðistéglokkistlokkaðist
þúlokkastlokkaðistþúlokkistlokkaðist
húnlokkastlokkaðisthúnlokkistlokkaðist
viðlokkumstlokkuðumstviðlokkumstlokkuðumst
þiðlokkistlokkuðustþiðlokkistlokkuðust
þaulokkastlokkuðustþaulokkistlokkuðust
| nafnháttur | lokkast |
|---|---|
| sagnbót | lokkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlokkastulokkaðistuþúlokkistulokkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlokkarðulokkaðirðuþúlokkirðulokkaðirðu
þiðlokkiðilokkuðuðiþiðlokkiðilokkuðuði