lykta 1
sagnorð frumlag í þágufalli
sjá einnig lykta 2 sagnorð
ljúka, enda (á e-n hátt)
- fótboltaleiknum lyktaði með jafntefli
- þessu lyktaði þannig að hann bað mig afsökunar
Beyging
lyktaði lyktað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églyktalyktaðiéglyktilyktaði
þúlyktarlyktaðirþúlyktirlyktaðir
húnlyktarlyktaðihúnlyktilyktaði
viðlyktumlyktuðumviðlyktumlyktuðum
þiðlyktiðlyktuðuðþiðlyktiðlyktuðuð
þaulyktalyktuðuþaulyktilyktuðu
mérlyktarlyktaðimérlyktilyktaði
| nafnháttur | lykta |
|---|---|
| sagnbót | lyktað |
| boðháttur eintölu | lyktaðu |
| boðháttur fleirtölu | lyktið |
| stýfður boðháttur | lykta |
| lýsingarháttur nútíðar | lyktandi |
kk.kvk.hk.
nf.lyktaðurlyktuðlyktað
þf.lyktaðanlyktaðalyktað
þgf.lyktuðumlyktaðrilyktuðu
ef.lyktaðslyktaðrarlyktaðs
nf.lyktaðirlyktaðarlyktuð
þf.lyktaðalyktaðarlyktuð
þgf.lyktuðum
ef.lyktaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
églyktastlyktaðistéglyktistlyktaðist
þúlyktastlyktaðistþúlyktistlyktaðist
húnlyktastlyktaðisthúnlyktistlyktaðist
viðlyktumstlyktuðumstviðlyktumstlyktuðumst
þiðlyktistlyktuðustþiðlyktistlyktuðust
þaulyktastlyktuðustþaulyktistlyktuðust
| nafnháttur | lyktast |
|---|---|
| sagnbót | lyktast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlyktastulyktaðistuþúlyktistulyktaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlyktarðulyktaðirðuþúlyktirðulyktaðirðu
þiðlyktiðilyktuðuðiþiðlyktiðilyktuðuði