mál
lýsingarorð mál-kunnugur
nokkuð kunnugur, sem þekkir einhvern dálítið
- þau eru nýflutt í hverfið og orðin málkunnug nágrönnunum
Beyging
‑kunnug ‑kunnugt miðstig ‑kunnugri efsta stig ‑kunnugastur beygist eins og kunnugur
kk.kvk.hk.
nf.málkunnugur málkunnug málkunnugt
þf.málkunnugan málkunnuga málkunnugt
þgf.málkunnugum málkunnugri málkunnugu
ef.málkunnugs málkunnugrar málkunnugs
nf.málkunnugir málkunnugar málkunnug
þf.málkunnuga málkunnugar málkunnug
þgf.málkunnugum
ef.málkunnugra
nf.málkunnugi málkunnuga málkunnuga
aukaföllmálkunnuga málkunnugu málkunnuga
öll föllmálkunnugu
öll föllmálkunnugri málkunnugri málkunnugra
öll föllmálkunnugri
kk.kvk.hk.
nf.málkunnugastur málkunnugust málkunnugast
þf.málkunnugastan málkunnugasta málkunnugast
þgf.málkunnugustum málkunnugastri málkunnugustu
ef.málkunnugasts málkunnugastrar málkunnugasts
nf.málkunnugastir málkunnugastar málkunnugust
þf.málkunnugasta málkunnugastar málkunnugust
þgf.málkunnugustum
ef.málkunnugastra
nf.málkunnugasti málkunnugasta málkunnugasta
aukaföllmálkunnugasta málkunnugustu málkunnugasta
öll föllmálkunnugustu