mót
sagnorð mót-mæla með þágufalli
lýsa yfir gagnstæðri skoðun eða viðhorfi, sýna mótþróa eða andstöðu (við e-u)
- drengurinn mótmælti ekki þegar mamma hans sendi hann í rúmið
- borgarbúar mótmæltu heimsókn páfans
- læknafélagið mótmælir harðlega þessum áformum heilbrigðisráðherra
sjá mótmæltur
Tengd orð
Beyging
‑mælti ‑mælt beygist eins og mæla
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmótmæli mótmælti égmótmæli mótmælti
þúmótmælir mótmæltir þúmótmælir mótmæltir
húnmótmælir mótmælti húnmótmæli mótmælti
viðmótmælum mótmæltum viðmótmælum mótmæltum
þiðmótmælið mótmæltuð þiðmótmælið mótmæltuð
þaumótmæla mótmæltu þaumótmæli mótmæltu
| nafnháttur | mót |
|---|---|
| sagnbót | mót |
| boðháttur eintölu | mót |
| boðháttur fleirtölu | mót |
| stýfður boðháttur | mót |
| lýsingarháttur nútíðar | mót |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmótmælirðu mótmæltirðu þúmótmælirðu mótmæltirðu
þiðmótmæliði mótmæltuði þiðmótmæliði mótmæltuði