mann rán
nafnorð, hvorugkyn
mann-rán
það að nema mann á brott, oft til að krefjast lausnargjalds
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑ráns nefnifall fleirtölu ‑rán beygist eins og rán
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.mannrán mannránið nf.mannrán mannránin
þf.mannrán mannránið þf.mannrán mannránin
þgf.mannráni mannráninu þgf.mannránum mannránunum
ef.mannráns mannránsins ef.mannrána mannránanna