mann
nafnorð, karlkyn
mann-vinur
sá eða sú sem ann öðrum mönnum og gerir þeim gott
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu mann
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.mannvinur mannvinurinn nf.mannvinir mannvinirnir
þf.mannvin mannvininn þf.mannvini mannvinina
þgf.mannvini / mannvin mannvininum þgf.mannvinum mannvinunum
ef.mannvinar mannvinarins ef.mannvina mannvinanna