marg
sagnorð marg-lesa með þolfalli
lesa (e-ð) oft
- ég er búin að marglesa þetta dagblað
Beyging
‑les ‑las ‑lásum ‑lesið beygist eins og lesa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmargles marglas égmarglesi marglæsi
þúmarglest marglast þúmarglesir marglæsir
húnmargles marglas húnmarglesi marglæsi
viðmarglesum marglásum viðmarglesum marglæsum
þiðmarglesið marglásuð þiðmarglesið marglæsuð
þaumarglesa marglásu þaumarglesi marglæsu
| nafnháttur | marg |
|---|---|
| sagnbót | marg |
| boðháttur eintölu | marg |
| boðháttur fleirtölu | marg |
| stýfður boðháttur | marg |
| lýsingarháttur nútíðar | marg |
kk.kvk.hk.
nf.marglesinn marglesin marglesið
þf.marglesinn marglesna marglesið
þgf.marglesnum marglesinni marglesnu
ef.marglesins marglesinnar marglesins
nf.marglesnir marglesnar marglesin
þf.marglesna marglesnar marglesin
þgf.marglesnum
ef.marglesinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmarglestu marglastu þúmarglesirðu marglæsirðu
þiðmarglesiði marglásuði þiðmarglesiði marglæsuði