mastera
sagnorð með þolfalli óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
ráða við e-ð, hafa fullkomin tök á e-u
- hún er búin að mastera tæknina við að pakka niður
Beyging
masteraði masterað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmasteramasteraðiégmasterimasteraði
þúmasterarmasteraðirþúmasterirmasteraðir
húnmasterarmasteraðihúnmasterimasteraði
viðmasterummasteruðumviðmasterummasteruðum
þiðmasteriðmasteruðuðþiðmasteriðmasteruðuð
þaumasteramasteruðuþaumasterimasteruðu
| nafnháttur | mastera |
|---|---|
| sagnbót | masterað |
| boðháttur eintölu | masteraðu |
| boðháttur fleirtölu | masterið |
| stýfður boðháttur | mastera |
| lýsingarháttur nútíðar | masterandi |
kk.kvk.hk.
nf.masteraðurmasteruðmasterað
þf.masteraðanmasteraðamasterað
þgf.masteruðummasteraðrimasteruðu
ef.masteraðsmasteraðrarmasteraðs
nf.masteraðirmasteraðarmasteruð
þf.masteraðamasteraðarmasteruð
þgf.masteruðum
ef.masteraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmasterarðumasteraðirðuþúmasterirðumasteraðirðu
þiðmasteriðimasteruðuðiþiðmasteriðimasteruðuði