með
nafnorð, karlkyn
með-bróðir einkum í fleirtölu
sá sem er tengdur manni af borgaralegri eða trúarlegri skyldutilfinningu
- það er skylda okkar að hjálpa meðbræðrum okkar
Samheiti
- sambróðir
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑bróður nefnifall fleirtölu ‑bræður beygist eins og bróðir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.meðbróðir meðbróðirinn nf.meðbræður meðbræðurnir
þf.meðbróður meðbróðurinn þf.meðbræður meðbræðurna
þgf.meðbróður meðbróðurnum þgf.meðbræðrum meðbræðrunum
ef.meðbróður meðbróðurins ef.meðbræðra meðbræðranna