mein
nafnorð, karlkyn
mein-bugur
e-ð sem er til hindrunar, fyrirstaða
- það eru engir meinbugir á að þau giftist
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑bugs nefnifall fleirtölu ‑bugir eða ‑bugar beygist eins og bugur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.meinbugur meinbugurinn nf.meinbugir / meinbugar meinbugirnir / meinbugarnir
þf.meinbug meinbuginn þf.meinbugi / meinbuga meinbugina / meinbugana
þgf.meinbugi meinbugnum þgf.meinbugum meinbugunum
ef.meinbugs meinbugsins ef.meinbuga meinbuganna