meistari
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
sá eða sú sem er búinn mikilli færni í e-u, hæfileikamaður
- hann er meistari að segja draugasögur
- 2.
sá eða sú sem fræðir, kennir
- lærisveinarnir hlýddu á meistarann
- 3.
fagmaður í tiltekinni iðngrein með meistararéttindi
- hún fór í framhaldsnám í bakaraiðn og er nú orðin meistari
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu meistara nefnifall fleirtölu meistarar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.meistarimeistarinnnf.meistararmeistararnir
þf.meistarameistarannþf.meistarameistarana
þgf.meistarameistaranumþgf.meisturummeisturunum
ef.meistarameistaransef.meistarameistaranna