mið 2
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
- 1.
miðhluti, miðja
vera í miðið
- hann er í miðið af þremur bræðrum
- 2.
sigti á byssu
Orðasambönd
taka mið af aðstæðum
miða við aðstæður, meta hluti út frá aðstæðum
sjá mið 1 nafnorð, hvorugkyn
Beyging
eignarfall eintölu miðs nefnifall fleirtölu mið
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.miðmiðiðnf.miðmiðin
þf.miðmiðiðþf.miðmiðin
þgf.miðimiðinuþgf.miðummiðunum
ef.miðsmiðsinsef.miðamiðanna