minnast 2
sagnorð með eignarfalli miðmynd , beyging: þátíð eintölu minntist, sagnbót minnst
sjá einnig minnast 1 sagnorð
kalla fram minningar um (e-ð)
- hann minntist æskuáranna í sveitinni
- við minntumst gamla forstöðumannsins í veislunni
minnast þess ekki
muna það ekki
- hún minnist þess ekki að hafa ekið of hratt
vel á minnst
sjá vel á minnst
sjá minna
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égminnistminntistégminnistminntist
þúminnistminntistþúminnistminntist
húnminnistminntisthúnminnistminntist
viðminnumstminntumstviðminnumstminntumst
þiðminnistminntustþiðminnistminntust
þauminnastminntustþauminnistminntust
| nafnháttur | minnast |
|---|---|
| sagnbót | minnst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúminnistuminntistuþúminnistuminntistu