minna
sagnorð
Merkingar
- 1.
minna hana á þetta
gera henni viðvart um þetta, láta hana muna þetta
- þetta minnir okkur á að hafa útidyrnar læstar
- hann minnti mig á afmælisveisluna næsta dag
- ég vil minna á fundinn klukkan 10
- 2.
líkjast (e-u), kalla fram minningu (um e-ð)
- lögun hússins minnir á tjald
- 3.
frumlag í þolfalli mig minnir þetta
ég held að ég muni þetta
- mig minnir að ég hafi keypt þetta í Frakklandi
- hana minnti að þessi veitingastaður væri dýr
sjá minnast 2 sagnorð
Beyging
minnti minnt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égminniminntiégminniminnti
þúminnirminntirþúminnirminntir
húnminnirminntihúnminniminnti
viðminnumminntumviðminnumminntum
þiðminniðminntuðþiðminniðminntuð
þauminnaminntuþauminniminntu
migminnirminntimigminniminnti
| nafnháttur | minna |
|---|---|
| sagnbót | minnt |
| boðháttur eintölu | minntu |
| boðháttur fleirtölu | minnið |
| stýfður boðháttur | minn |
| lýsingarháttur nútíðar | minnandi |
kk.kvk.hk.
nf.minnturminntminnt
þf.minntanminntaminnt
þgf.minntumminntriminntu
ef.minntsminntrarminnts
nf.minntirminntarminnt
þf.minntaminntarminnt
þgf.minntum
ef.minntra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égminnistminntistégminnistminntist
þúminnistminntistþúminnistminntist
húnminnistminntisthúnminnistminntist
viðminnumstminntumstviðminnumstminntumst
þiðminnistminntustþiðminnistminntust
þauminnastminntustþauminnistminntust
| nafnháttur | minnast |
|---|---|
| sagnbót | minnst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúminnistuminntistuþúminnistuminntistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúminnirðuminntirðuþúminnirðuminntirðu
þiðminniðiminntuðiþiðminniðiminntuði