mjókka
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera (e-ð) mjórra
- smiðurinn mjókkaði hillurnar fyrir mig
mjókka veginn um 2 metra
- 2.
verða mjórri, þrengjast
- gatan mjókkar nálægt horninu
- hún má ekki mjókka meira
Beyging
mjókkaði mjókkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmjókkamjókkaðiégmjókkimjókkaði
þúmjókkarmjókkaðirþúmjókkirmjókkaðir
húnmjókkarmjókkaðihúnmjókkimjókkaði
viðmjókkummjókkuðumviðmjókkummjókkuðum
þiðmjókkiðmjókkuðuðþiðmjókkiðmjókkuðuð
þaumjókkamjókkuðuþaumjókkimjókkuðu
| nafnháttur | mjókka |
|---|---|
| sagnbót | mjókkað |
| boðháttur eintölu | mjókkaðu |
| boðháttur fleirtölu | mjókkið |
| stýfður boðháttur | mjókka |
| lýsingarháttur nútíðar | mjókkandi |
kk.kvk.hk.
nf.mjókkaðurmjókkuðmjókkað
þf.mjókkaðanmjókkaðamjókkað
þgf.mjókkuðummjókkaðrimjókkuðu
ef.mjókkaðsmjókkaðrarmjókkaðs
nf.mjókkaðirmjókkaðarmjókkuð
þf.mjókkaðamjókkaðarmjókkuð
þgf.mjókkuðum
ef.mjókkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmjókkarðumjókkaðirðuþúmjókkirðumjókkaðirðu
þiðmjókkiðimjókkuðuðiþiðmjókkiðimjókkuðuði