montinn
lýsingarorð
sem hrósar sjálfum sér eða verkum sínum, hreykinn
- hann er montinn af nýja bílnum
- systurnar eru montnar og leiðinlegar
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
montin montið miðstig montnari efsta stig montnastur
kk.kvk.hk.
nf.montinnmontinmontið
þf.montinnmontnamontið
þgf.montnummontinnimontnu
ef.montinsmontinnarmontins
nf.montnirmontnarmontin
þf.montnamontnarmontin
þgf.montnum
ef.montinna
nf.montnimontnamontna
aukaföllmontnamontnumontna
öll föllmontnu
öll föllmontnarimontnarimontnara
öll föllmontnari
kk.kvk.hk.
nf.montnasturmontnustmontnast
þf.montnastanmontnastamontnast
þgf.montnustummontnastrimontnustu
ef.montnastsmontnastrarmontnasts
nf.montnastirmontnastarmontnust
þf.montnastamontnastarmontnust
þgf.montnustum
ef.montnastra
nf.montnastimontnastamontnasta
aukaföllmontnastamontnustumontnasta
öll föllmontnustu