myrða
sagnorð með þolfalli
drepa (e-n) af ásetningi
- maðurinn myrti hana í afbrýði sinni
- ráðherrann var myrtur eftir eitt ár í embætti
Tengd orð
Beyging
myrti myrt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmyrðimyrtiégmyrðimyrti
þúmyrðirmyrtirþúmyrðirmyrtir
húnmyrðirmyrtihúnmyrðimyrti
viðmyrðummyrtumviðmyrðummyrtum
þiðmyrðiðmyrtuðþiðmyrðiðmyrtuð
þaumyrðamyrtuþaumyrðimyrtu
| nafnháttur | myrða |
|---|---|
| sagnbót | myrt |
| boðháttur eintölu | myrtu |
| boðháttur fleirtölu | myrðið |
| stýfður boðháttur | myrð |
| lýsingarháttur nútíðar | myrðandi |
kk.kvk.hk.
nf.myrturmyrtmyrt
þf.myrtanmyrtamyrt
þgf.myrtummyrtrimyrtu
ef.myrtsmyrtrarmyrts
nf.myrtirmyrtarmyrt
þf.myrtamyrtarmyrt
þgf.myrtum
ef.myrtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmyrðirðumyrtirðuþúmyrðirðumyrtirðu
þiðmyrðiðimyrtuðiþiðmyrðiðimyrtuði