náttúru barn
nafnorð, hvorugkyn
náttúru-barn
Merkingar
- 1.
sá eða sú sem er í nánum tengslum við náttúruna, náttúruunnandi
- hann var mikið náttúrubarn og hvarf stundum upp á fjöll dögum saman
- 2.
sá eða sú sem er óspilltur af siðmenningu
- óspillt náttúrubörn regnskóganna
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑barns nefnifall fleirtölu ‑börn beygist eins og barn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.náttúrubarn náttúrubarnið nf.náttúrubörn náttúrubörnin
þf.náttúrubarn náttúrubarnið þf.náttúrubörn náttúrubörnin
þgf.náttúrubarni náttúrubarninu þgf.náttúrubörnum náttúrubörnunum
ef.náttúrubarns náttúrubarnsins ef.náttúrubarna náttúrubarnanna