næla
sagnorð
sjá einnig næla nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli eða þágufalli festa nælu eða nál, festa (e-ð) með nælu eða nál
- forsetinn nældi orðu í jakkann hennar
- ég nældi efnið saman með títuprjónum
- 2.
með þágufalli næla sér í þetta
fá sér, krækja sér í þetta, komast yfir þetta
- við nældum okkur í brauðsneiðar úr nestisboxinu
- hún hefur nælt sér í nýjan eiginmann
Beyging
nældi nælt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnælinældiégnælinældi
þúnælirnældirþúnælirnældir
húnnælirnældihúnnælinældi
viðnælumnældumviðnælumnældum
þiðnæliðnælduðþiðnæliðnælduð
þaunælanælduþaunælinældu
| nafnháttur | næla |
|---|---|
| sagnbót | nælt |
| boðháttur eintölu | nældu |
| boðháttur fleirtölu | nælið |
| stýfður boðháttur | næl |
| lýsingarháttur nútíðar | nælandi |
kk.kvk.hk.
nf.nældurnældnælt
þf.nældannældanælt
þgf.nældumnældrinældu
ef.nældsnældrarnælds
nf.nældirnældarnæld
þf.nældanældarnæld
þgf.nældum
ef.nældra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnælistnældistégnælistnældist
þúnælistnældistþúnælistnældist
húnnælistnældisthúnnælistnældist
viðnælumstnældumstviðnælumstnældumst
þiðnælistnældustþiðnælistnældust
þaunælastnældustþaunælistnældust
| nafnháttur | nælast |
|---|---|
| sagnbót | nælst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnælistunældistuþúnælistunældistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnælirðunældirðuþúnælirðunældirðu
þiðnæliðinælduðiþiðnæliðinælduði