núll stilla
sagnorð núll-stilla með þolfalli
Merkingar
- 1.
stilla (tæki) aftur á núll, frumstilla (e-ð)
- það þarf alltaf að núllstilla vigtina
- 2.
koma sér aftur í rólegt hugarástand
Beyging
‑stillti ‑stillt beygist eins og stilla
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnúllstilli núllstillti égnúllstilli núllstillti
þúnúllstillir núllstilltir þúnúllstillir núllstilltir
húnnúllstillir núllstillti húnnúllstilli núllstillti
viðnúllstillum núllstilltum viðnúllstillum núllstilltum
þiðnúllstillið núllstilltuð þiðnúllstillið núllstilltuð
þaunúllstilla núllstilltu þaunúllstilli núllstilltu
| nafnháttur | núll |
|---|---|
| sagnbót | núll |
| boðháttur eintölu | núll |
| boðháttur fleirtölu | núll |
| stýfður boðháttur | núll |
| lýsingarháttur nútíðar | núll |
kk.kvk.hk.
nf.núllstilltur núllstillt núllstillt
þf.núllstilltan núllstillta núllstillt
þgf.núllstilltum núllstilltri núllstilltu
ef.núllstillts núllstilltrar núllstillts
nf.núllstilltir núllstilltar núllstillt
þf.núllstillta núllstilltar núllstillt
þgf.núllstilltum
ef.núllstilltra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnúllstillirðu núllstilltirðu þúnúllstillirðu núllstilltirðu
þiðnúllstilliði núllstilltuði þiðnúllstilliði núllstilltuði