nafngreindur

lýsingarorð nafn-greindur lýsingarháttur þátíðar

nefndur á nafn

blaðið birti kæru á hendur fimm nafngreindum einstaklingum
fyrsti landnámsmaðurinn verður aldrei nafngreindur

sjá nafngreina

Tengd orð

Beyging

‑greind ‑greint beygist eins og greindur