nemi 2
nafnorð, karlkyn
sjá einnig nemi 1 nafnorð, karlkyn
tæki sem nemur breytingar í umhverfi sínu, t.d. hita, hreyfingu, birtu o.s.frv., skynjari
Beyging
eignarfall eintölu nema nefnifall fleirtölu nemar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.nemineminnnf.nemarnemarnir
þf.nemanemannþf.nemanemana
þgf.nemanemanumþgf.nemumnemunum
ef.nemanemansef.nemanemanna