Yrða

neyða

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    með þolfalli beita (e-n) þvingun, harðræði (til að fá e-ð fram)

    • þjófurinn neyddi hann til að opna peningaskápinn
    • ræningjarnir neyddu flugstjórann til að lenda
    • hún neyðir hann til að fara í læknisskoðun árlega
  2. 2.

    með þolfalli eða þágufalli pína (e-u) upp á eða ofan í (e-n/sig)

    • hún varð að neyða matnum ofan í sig

sjá neyðast

Beyging

neyddi neytt