niður lægja
sagnorð niður-lægja með þolfalli , beyging: þátíð eintölu niðurlægði, sagnbót niðurlægt
sýna (e-m) óvirðingu, auðmýkja (e-n), lítillækka (e-n)
- skemmtiatriðið felst í því að niðurlægja andstæðingana
- ráðherrar flokksins hafa verið niðurlægðir á opinberum vettvangi
sjá niðurlægjandi
Beyging
beygist eins og lægja
| nafnháttur | niður |
|---|---|
| sagnbót | niður |
| boðháttur eintölu | niður |
| boðháttur fleirtölu | niður |
| stýfður boðháttur | niður |
| lýsingarháttur nútíðar | niður |
| nafnháttur | niður |
|---|---|
| sagnbót | niður |