not
sagnorð not-færa með þágufalli og þolfalli
notfæra sér aðstöðu sína
færa sér hana í nyt, hagnýta sér hana
- hann notfærði sér allar fáanlegar heimildir við skrifin
- ég ætla að notfæra mér fjarveru hennar
Beyging
‑færði ‑fært beygist eins og færa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnotfæri notfærði égnotfæri notfærði
þúnotfærir notfærðir þúnotfærir notfærðir
húnnotfærir notfærði húnnotfæri notfærði
viðnotfærum notfærðum viðnotfærum notfærðum
þiðnotfærið notfærðuð þiðnotfærið notfærðuð
þaunotfæra notfærðu þaunotfæri notfærðu
| nafnháttur | not |
|---|---|
| sagnbót | not |
| boðháttur eintölu | not |
| boðháttur fleirtölu | not |
| stýfður boðháttur | not |
| lýsingarháttur nútíðar | not |
kk.kvk.hk.
nf.notfærður notfærð notfært
þf.notfærðan notfærða notfært
þgf.notfærðum notfærðri notfærðu
ef.notfærðs notfærðrar notfærðs
nf.notfærðir notfærðar notfærð
þf.notfærða notfærðar notfærð
þgf.notfærðum
ef.notfærðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnotfærirðu notfærðirðu þúnotfærirðu notfærðirðu
þiðnotfæriði notfærðuði þiðnotfæriði notfærðuði