of
sagnorð of-meta með þolfalli
meta (e-ð) of mikils, of hátt
- hann ofmetur sjálfan sig og vanmetur okkur
- læknarnir ofmátu gagnsemi lyfsins
sjá ofmetinn
Beyging
‑met ‑mat ‑mátum ‑metið beygist eins og meta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égofmet ofmat égofmeti ofmæti
þúofmetur ofmast þúofmetir ofmætir
húnofmetur ofmat húnofmeti ofmæti
viðofmetum ofmátum viðofmetum ofmætum
þiðofmetið ofmátuð þiðofmetið ofmætuð
þauofmeta ofmátu þauofmeti ofmætu
| nafnháttur | of |
|---|---|
| sagnbót | of |
| boðháttur eintölu | of |
| boðháttur fleirtölu | of |
| stýfður boðháttur | of |
| lýsingarháttur nútíðar | of |
kk.kvk.hk.
nf.ofmetinn ofmetin ofmetið
þf.ofmetinn ofmetna ofmetið
þgf.ofmetnum ofmetinni ofmetnu
ef.ofmetins ofmetinnar ofmetins
nf.ofmetnir ofmetnar ofmetin
þf.ofmetna ofmetnar ofmetin
þgf.ofmetnum
ef.ofmetinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égofmest ofmast égofmetist ofmætist
þúofmest ofmast þúofmetist ofmætist
húnofmest ofmast húnofmetist ofmætist
viðofmetumst ofmátumst viðofmetumst ofmætumst
þiðofmetist ofmátust þiðofmetist ofmætust
þauofmetast ofmátust þauofmetist ofmætust
| nafnháttur | of |
|---|---|
| sagnbót | of |
| boðháttur eintölu | of |
| boðháttur fleirtölu | of |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúofmeturðu ofmastu þúofmetirðu ofmætirðu
þiðofmetiði ofmátuði þiðofmetiði ofmætuði