ofur
lýsingarorð ofur-mannlegur
sem er eða virðist ofar mannlegri getu
- hann gerir ofurmannlegar kröfur til sjálfs sín
Tengd orð
Beyging
‑mannleg ‑mannlegt miðstig ‑mannlegri efsta stig ‑mannlegastur beygist eins og mannlegur
kk.kvk.hk.
nf.ofurmannlegur ofurmannleg ofurmannlegt
þf.ofurmannlegan ofurmannlega ofurmannlegt
þgf.ofurmannlegum ofurmannlegri ofurmannlegu
ef.ofurmannlegs ofurmannlegrar ofurmannlegs
nf.ofurmannlegir ofurmannlegar ofurmannleg
þf.ofurmannlega ofurmannlegar ofurmannleg
þgf.ofurmannlegum
ef.ofurmannlegra
nf.ofurmannlegi ofurmannlega ofurmannlega
aukaföllofurmannlega ofurmannlegu ofurmannlega
öll föllofurmannlegu
öll föllofurmannlegri ofurmannlegri ofurmannlegra
öll föllofurmannlegri
kk.kvk.hk.
nf.ofurmannlegastur ofurmannlegust ofurmannlegast
þf.ofurmannlegastan ofurmannlegasta ofurmannlegast
þgf.ofurmannlegustum ofurmannlegastri ofurmannlegustu
ef.ofurmannlegasts ofurmannlegastrar ofurmannlegasts
nf.ofurmannlegastir ofurmannlegastar ofurmannlegust
þf.ofurmannlegasta ofurmannlegastar ofurmannlegust
þgf.ofurmannlegustum ofurmannlegustum ofurmannlegustum
ef.ofurmannlegastra ofurmannlegastra ofurmannlegastra
nf.ofurmannlegasti ofurmannlegasta ofurmannlegasta
aukaföllofurmannlegasta ofurmannlegustu ofurmannlegasta
öll föllofurmannlegustu ofurmannlegustu ofurmannlegustu