orð
nafnorð, karlkyn
orð-hákur
sá eða sú sem er ósvifinn í orðum, frakkur og kjaftfor
Samheiti
- orðgífur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑háks þágufall eintölu ‑háki eða ‑hák nefnifall fleirtölu ‑hákar beygist eins og hákur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.orðhákur orðhákurinn nf.orðhákar orðhákarnir
þf.orðhák orðhákinn þf.orðháka orðhákana
þgf.orðháki / orðhák orðháknum þgf.orðhákum orðhákunum
ef.orðháks orðháksins ef.orðháka orðhákanna