ota
sagnorð með þágufalli
Merkingar
- 1.
beina (e-u) (að e-m)
- þjófurinn otaði hnífi að manninum
- 2.
ota sér fram
trana sér fram, láta á sér bera
- hann reynir aldrei að ota sér fram þrátt fyrir góða hæfileika
Beyging
otaði otað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égotaotaðiégotiotaði
þúotarotaðirþúotirotaðir
húnotarotaðihúnotiotaði
viðotumotuðumviðotumotuðum
þiðotiðotuðuðþiðotiðotuðuð
þauotaotuðuþauotiotuðu
| nafnháttur | ota |
|---|---|
| sagnbót | otað |
| boðháttur eintölu | otaðu |
| boðháttur fleirtölu | otið |
| stýfður boðháttur | ota |
| lýsingarháttur nútíðar | otandi |
kk.kvk.hk.
nf.otaðurotuðotað
þf.otaðanotaðaotað
þgf.otuðumotaðriotuðu
ef.otaðsotaðrarotaðs
nf.otaðirotaðarotuð
þf.otaðaotaðarotuð
þgf.otuðum
ef.otaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égotastotaðistégotistotaðist
þúotastotaðistþúotistotaðist
húnotastotaðisthúnotistotaðist
viðotumstotuðumstviðotumstotuðumst
þiðotistotuðustþiðotistotuðust
þauotastotuðustþauotistotuðust
| nafnháttur | otast |
|---|---|
| sagnbót | otast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúotastuotaðistuþúotistuotaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúotarðuotaðirðuþúotirðuotaðirðu
þiðotiðiotuðuðiþiðotiðiotuðuði