Yrða

pína

sagnorð með þolfalli

sjá einnig pína nafnorð, kvenkyn

valda (e-m) þjáningum, kvelja (e-n)

  • veika tönnin pínir hann stöðugt
  • ég píndi mig til að borða matinn
  • hlaupararnir píndu sig áfram

  • pína hana til sagna

    neyða hana til að tala

Tengd orð

Beyging

píndi pínt