panik
sagnorð panik-era óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
fyllast ofsahræðslu
- það er óþarfi að panikera þótt við komum of seint
Beyging
panik
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpanikera panikeraði égpanikeri panikeraði
þúpanikerar panikeraðir þúpanikerir panikeraðir
húnpanikerar panikeraði húnpanikeri panikeraði
viðpanikerum panikeruðum viðpanikerum panikeruðum
þiðpanikerið panikeruðuð þiðpanikerið panikeruðuð
þaupanikera panikeruðu þaupanikeri panikeruðu
| nafnháttur | panik |
|---|---|
| sagnbót | panik |
| boðháttur eintölu | panik |
| boðháttur fleirtölu | panik |
| stýfður boðháttur | panik |
| lýsingarháttur nútíðar | panik |
kk.kvk.hk.
nf.panikeraður panikeruð panikerað
þf.panikeraðan panikeraða panikerað
þgf.panikeruðum panikeraðri panikeruðu
ef.panikeraðs panikeraðrar panikeraðs
nf.panikeraðir panikeraðar panikeruð
þf.panikeraða panikeraðar panikeruð
þgf.panikeruðum
ef.panikeraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpanikerast panikeraðist égpanikerist panikeraðist
þúpanikerast panikeraðist þúpanikerist panikeraðist
húnpanikerast panikeraðist húnpanikerist panikeraðist
viðpanikerumst panikeruðumst viðpanikerumst panikeruðumst
þiðpanikerist panikeruðust þiðpanikerist panikeruðust
þaupanikerast panikeruðust þaupanikerist panikeruðust
| nafnháttur | panik |
|---|
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpanikerastu panikeraðistu þúpanikeristu panikeraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpanikerarðu panikeraðirðu þúpanikerirðu panikeraðirðu
þiðpanikeriði panikeruðuði þiðpanikeriði panikeruðuði