parkera
sagnorð með þágufalli óformlegt
leggja (bíl) í stæði
- ég parkeraði bílnum í hliðargötu
Beyging
parkeraði parkerað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égparkeraparkeraðiégparkeriparkeraði
þúparkerarparkeraðirþúparkerirparkeraðir
húnparkerarparkeraðihúnparkeriparkeraði
viðparkerumparkeruðumviðparkerumparkeruðum
þiðparkeriðparkeruðuðþiðparkeriðparkeruðuð
þauparkeraparkeruðuþauparkeriparkeruðu
| nafnháttur | parkera |
|---|---|
| sagnbót | parkerað |
| boðháttur eintölu | parkeraðu |
| boðháttur fleirtölu | parkerið |
| stýfður boðháttur | parkera |
| lýsingarháttur nútíðar | parkerandi |
kk.kvk.hk.
nf.parkeraðurparkeruðparkerað
þf.parkeraðanparkeraðaparkerað
þgf.parkeruðumparkeraðriparkeruðu
ef.parkeraðsparkeraðrarparkeraðs
nf.parkeraðirparkeraðarparkeruð
þf.parkeraðaparkeraðarparkeruð
þgf.parkeruðum
ef.parkeraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúparkerarðuparkeraðirðuþúparkerirðuparkeraðirðu
þiðparkeriðiparkeruðuðiþiðparkeriðiparkeruðuði