peppa
sagnorð með þolfalli óformlegt
hvetja e-n, hressa, uppörva
- hann reyndi að peppa hana upp
Beyging
peppaði peppað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpeppapeppaðiégpeppipeppaði
þúpepparpeppaðirþúpeppirpeppaðir
húnpepparpeppaðihúnpeppipeppaði
viðpeppumpeppuðumviðpeppumpeppuðum
þiðpeppiðpeppuðuðþiðpeppiðpeppuðuð
þaupeppapeppuðuþaupeppipeppuðu
| nafnháttur | peppa |
|---|---|
| sagnbót | peppað |
| boðháttur eintölu | peppaðu |
| boðháttur fleirtölu | peppið |
| stýfður boðháttur | peppa |
| lýsingarháttur nútíðar | peppandi |
kk.kvk.hk.
nf.peppaðurpeppuðpeppað
þf.peppaðanpeppaðapeppað
þgf.peppuðumpeppaðripeppuðu
ef.peppaðspeppaðrarpeppaðs
nf.peppaðirpeppaðarpeppuð
þf.peppaðapeppaðarpeppuð
þgf.peppuðum
ef.peppaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpeppastpeppaðistégpeppistpeppaðist
þúpeppastpeppaðistþúpeppistpeppaðist
húnpeppastpeppaðisthúnpeppistpeppaðist
viðpeppumstpeppuðumstviðpeppumstpeppuðumst
þiðpeppistpeppuðustþiðpeppistpeppuðust
þaupeppastpeppuðustþaupeppistpeppuðust
| nafnháttur | peppast |
|---|---|
| sagnbót | peppast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpeppastupeppaðistuþúpeppistupeppaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpepparðupeppaðirðuþúpeppirðupeppaðirðu
þiðpeppiðipeppuðuðiþiðpeppiðipeppuðuði