pirra
sagnorð með þolfalli
valda (e-m) gremju, truflun, fara í taugarnar á (e-m)
- þessar sífelldu símhringingar pirruðu hana
- það pirrar mig að sjá ruslið á götunum
sjá pirrandi
Beyging
pirraði pirrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpirrapirraðiégpirripirraði
þúpirrarpirraðirþúpirrirpirraðir
húnpirrarpirraðihúnpirripirraði
viðpirrumpirruðumviðpirrumpirruðum
þiðpirriðpirruðuðþiðpirriðpirruðuð
þaupirrapirruðuþaupirripirruðu
| nafnháttur | pirra |
|---|---|
| sagnbót | pirrað |
| boðháttur eintölu | pirraðu |
| boðháttur fleirtölu | pirrið |
| stýfður boðháttur | pirra |
| lýsingarháttur nútíðar | pirrandi |
kk.kvk.hk.
nf.pirraðurpirruðpirrað
þf.pirraðanpirraðapirrað
þgf.pirruðumpirraðripirruðu
ef.pirraðspirraðrarpirraðs
nf.pirraðirpirraðarpirruð
þf.pirraðapirraðarpirruð
þgf.pirruðum
ef.pirraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpirrastpirraðistégpirristpirraðist
þúpirrastpirraðistþúpirristpirraðist
húnpirrastpirraðisthúnpirristpirraðist
viðpirrumstpirruðumstviðpirrumstpirruðumst
þiðpirristpirruðustþiðpirristpirruðust
þaupirrastpirruðustþaupirristpirruðust
| nafnháttur | pirrast |
|---|---|
| sagnbót | pirrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpirrastupirraðistuþúpirristupirraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpirrarðupirraðirðuþúpirrirðupirraðirðu
þiðpirriðipirruðuðiþiðpirriðipirruðuði