planta
sagnorð
sjá einnig planta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli setja (e-ð) niður í mold, gróðursetja (e-ð)
planta rósarunnum
planta út kálplöntunum
- 2.
með þágufalli koma sér fyrir (e-s staðar), taka sér stöðu
planta sér í sófann
- ég kom inn og plantaði mér í besta stólinn
Beyging
plantaði plantað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égplantaplantaðiégplantiplantaði
þúplantarplantaðirþúplantirplantaðir
húnplantarplantaðihúnplantiplantaði
viðplöntumplöntuðumviðplöntumplöntuðum
þiðplantiðplöntuðuðþiðplantiðplöntuðuð
þauplantaplöntuðuþauplantiplöntuðu
| nafnháttur | planta |
|---|---|
| sagnbót | plantað |
| boðháttur eintölu | plantaðu |
| boðháttur fleirtölu | plantið |
| stýfður boðháttur | planta |
| lýsingarháttur nútíðar | plantandi |
kk.kvk.hk.
nf.plantaðurplöntuðplantað
þf.plantaðanplantaðaplantað
þgf.plöntuðumplantaðriplöntuðu
ef.plantaðsplantaðrarplantaðs
nf.plantaðirplantaðarplöntuð
þf.plantaðaplantaðarplöntuð
þgf.plöntuðum
ef.plantaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égplantastplantaðistégplantistplantaðist
þúplantastplantaðistþúplantistplantaðist
húnplantastplantaðisthúnplantistplantaðist
viðplöntumstplöntuðumstviðplöntumstplöntuðumst
þiðplantistplöntuðustþiðplantistplöntuðust
þauplantastplöntuðustþauplantistplöntuðust
| nafnháttur | plantast |
|---|---|
| sagnbót | plantast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúplantastuplantaðistuþúplantistuplantaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúplantarðuplantaðirðuþúplantirðuplantaðirðu
þiðplantiðiplöntuðuðiþiðplantiðiplöntuðuði