pluma
sagnorð
pluma sig
ganga vel í lífinu, komast vel af, spjara sig
- hvernig gengur þér að pluma þig einn?
- við plumuðum okkur ágætlega í stórborginni
Beyging
plumaði plumað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égplumaplumaðiégplumiplumaði
þúplumarplumaðirþúplumirplumaðir
húnplumarplumaðihúnplumiplumaði
viðplumumplumuðumviðplumumplumuðum
þiðplumiðplumuðuðþiðplumiðplumuðuð
þauplumaplumuðuþauplumiplumuðu
| nafnháttur | pluma |
|---|---|
| sagnbót | plumað |
| boðháttur eintölu | plumaðu |
| boðháttur fleirtölu | plumið |
| stýfður boðháttur | pluma |
| lýsingarháttur nútíðar | plumandi |
kk.kvk.hk.
nf.plumaðurplumuðplumað
þf.plumaðanplumaðaplumað
þgf.plumuðumplumaðriplumuðu
ef.plumaðsplumaðrarplumaðs
nf.plumaðirplumaðarplumuð
þf.plumaðaplumaðarplumuð
þgf.plumuðum
ef.plumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égplumastplumaðistégplumistplumaðist
þúplumastplumaðistþúplumistplumaðist
húnplumastplumaðisthúnplumistplumaðist
viðplumumstplumuðumstviðplumumstplumuðumst
þiðplumistplumuðustþiðplumistplumuðust
þauplumastplumuðustþauplumistplumuðust
| nafnháttur | plumast |
|---|---|
| sagnbót | plumast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúplumastuplumaðistuþúplumistuplumaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúplumarðuplumaðirðuþúplumirðuplumaðirðu
þiðplumiðiplumuðuðiþiðplumiðiplumuðuði