prufu keyra
sagnorð prufu-keyra með þolfalli
Merkingar
- 1.
reynsluaka (bíl)
- hún prufukeyrði bílinn
- 2.
framkvæma (e-t ferli) til að sjá gang þess og virkni
- við ætlum að prufukeyra tölvukerfið í næstu viku
Beyging
‑keyrði ‑keyrt beygist eins og keyra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égprufukeyri prufukeyrði égprufukeyri prufukeyrði
þúprufukeyrir prufukeyrðir þúprufukeyrir prufukeyrðir
húnprufukeyrir prufukeyrði húnprufukeyri prufukeyrði
viðprufukeyrum prufukeyrðum viðprufukeyrum prufukeyrðum
þiðprufukeyrið prufukeyrðuð þiðprufukeyrið prufukeyrðuð
þauprufukeyra prufukeyrðu þauprufukeyri prufukeyrðu
| nafnháttur | prufu |
|---|---|
| sagnbót | prufu |
| boðháttur eintölu | prufu |
| boðháttur fleirtölu | prufu |
| stýfður boðháttur | prufu |
| lýsingarháttur nútíðar | prufu |
kk.kvk.hk.
nf.prufukeyrður prufukeyrð prufukeyrt
þf.prufukeyrðan prufukeyrða prufukeyrt
þgf.prufukeyrðum prufukeyrðri prufukeyrðu
ef.prufukeyrðs prufukeyrðrar prufukeyrðs
nf.prufukeyrðir prufukeyrðar prufukeyrð
þf.prufukeyrða prufukeyrðar prufukeyrð
þgf.prufukeyrðum
ef.prufukeyrðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúprufukeyrirðu prufukeyrðirðu þúprufukeyrirðu prufukeyrðirðu
þiðprufukeyriði prufukeyrðuði þiðprufukeyriði prufukeyrðuði