punta
sagnorð með þolfalli
skreyta (e-ð)
- hún puntaði stofuna með páskaskrauti
punta sig
gera sig fínan (t.d. fyrir veislu)
sjá puntaður
Beyging
puntaði puntað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpuntapuntaðiégpuntipuntaði
þúpuntarpuntaðirþúpuntirpuntaðir
húnpuntarpuntaðihúnpuntipuntaði
viðpuntumpuntuðumviðpuntumpuntuðum
þiðpuntiðpuntuðuðþiðpuntiðpuntuðuð
þaupuntapuntuðuþaupuntipuntuðu
| nafnháttur | punta |
|---|---|
| sagnbót | puntað |
| boðháttur eintölu | puntaðu |
| boðháttur fleirtölu | puntið |
| stýfður boðháttur | punta |
| lýsingarháttur nútíðar | puntandi |
kk.kvk.hk.
nf.puntaðurpuntuðpuntað
þf.puntaðanpuntaðapuntað
þgf.puntuðumpuntaðripuntuðu
ef.puntaðspuntaðrarpuntaðs
nf.puntaðirpuntaðarpuntuð
þf.puntaðapuntaðarpuntuð
þgf.puntuðum
ef.puntaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égpuntastpuntaðistégpuntistpuntaðist
þúpuntastpuntaðistþúpuntistpuntaðist
húnpuntastpuntaðisthúnpuntistpuntaðist
viðpuntumstpuntuðumstviðpuntumstpuntuðumst
þiðpuntistpuntuðustþiðpuntistpuntuðust
þaupuntastpuntuðustþaupuntistpuntuðust
| nafnháttur | puntast |
|---|---|
| sagnbót | puntast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpuntastupuntaðistuþúpuntistupuntaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpuntarðupuntaðirðuþúpuntirðupuntaðirðu
þiðpuntiðipuntuðuðiþiðpuntiðipuntuðuði