ráð
sagnorð ráð-gera með þolfalli
hafa fyrirætlun, áform (um e-ð)
- þau eru að ráðgera utanlandsferð í sumar
- hún ráðgerir að hætta störfum eftir mánuð
Beyging
‑gerði ‑gert beygist eins og gera
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égráðgeri ráðgerði égráðgeri ráðgerði
þúráðgerir ráðgerðir þúráðgerir ráðgerðir
húnráðgerir ráðgerði húnráðgeri ráðgerði
viðráðgerum ráðgerðum viðráðgerum ráðgerðum
þiðráðgerið ráðgerðuð þiðráðgerið ráðgerðuð
þauráðgera ráðgerðu þauráðgeri ráðgerðu
| nafnháttur | ráð |
|---|---|
| sagnbót | ráð |
| boðháttur eintölu | ráð |
| boðháttur fleirtölu | ráð |
| stýfður boðháttur | ráð |
| lýsingarháttur nútíðar | ráð |
kk.kvk.hk.
nf.ráðgerður ráðgerð ráðgert
þf.ráðgerðan ráðgerða ráðgert
þgf.ráðgerðum ráðgerðri ráðgerðu
ef.ráðgerðs ráðgerðrar ráðgerðs
nf.ráðgerðir ráðgerðar ráðgerð
þf.ráðgerða ráðgerðar ráðgerð
þgf.ráðgerðum
ef.ráðgerðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúráðgerirðu ráðgerðirðu þúráðgerirðu ráðgerðirðu
þiðráðgeriði ráðgerðuði þiðráðgeriði ráðgerðuði