ráðu
nafnorð, karlkyn
ráðu-nautur
Merkingar
- 1.
sá eða sú sem leiðbeinir og gefur ráð
- 2.
starfsmaður bændasamtaka sem leiðbeinir bændum um tiltekin efni
Samheiti
- ráðgjafi,
- ráðanautur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ráðu
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ráðunautur ráðunauturinn nf.ráðunautar ráðunautarnir
þf.ráðunaut ráðunautinn þf.ráðunauta ráðunautana
þgf.ráðunaut / ráðunauti ráðunautnum / ráðunautinum þgf.ráðunautum ráðunautunum
ef.ráðunautar / ráðunauts ráðunautarins / ráðunautsins ef.ráðunauta ráðunautanna