ríg halda
sagnorð ríg-halda með þágufalli
hafa fast tak (á e-u), halda fast (í e-ð)
- hún ríghélt í föður sinn
- hann rígheldur sér í handriðið
Tengd orð
Beyging
‑held ‑hélt ‑héldum ‑haldið beygist eins og halda
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrígheld ríghélt égríghaldi ríghéldi
þúrígheldur ríghélst þúríghaldir ríghéldir
húnrígheldur ríghélt húnríghaldi ríghéldi
viðríghöldum ríghéldum viðríghöldum ríghéldum
þiðríghaldið ríghélduð þiðríghaldið ríghélduð
þauríghalda ríghéldu þauríghaldi ríghéldu
| nafnháttur | ríg |
|---|---|
| sagnbót | ríg |
| boðháttur eintölu | ríg |
| boðháttur fleirtölu | ríg |
| stýfður boðháttur | ríg |
| lýsingarháttur nútíðar | ríg |
kk.kvk.hk.
nf.ríghaldinn ríghaldin ríghaldið
þf.ríghaldinn ríghaldna ríghaldið
þgf.ríghöldnum ríghaldinni ríghöldnu
ef.ríghaldins ríghaldinnar ríghaldins
nf.ríghaldnir ríghaldnar ríghaldin
þf.ríghaldna ríghaldnar ríghaldin
þgf.ríghöldnum
ef.ríghaldinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrígheldurðu ríghélstu þúríghaldirðu ríghéldirðu
þiðríghaldiði ríghélduði þiðríghaldiði ríghélduði