róta
sagnorð
hreyfa (við e-u), gramsa, leita (í e-u)
- hann rótaði í blöðunum á skrifborðinu
- hún rótaði aðeins í ferðatöskunni og dró upp handklæði
- það er bannað að róta við blómunum
með þágufalli róta upp jarðveginum
- þeir rótuðu upp moldinni með skónum sínum
sjá rótast
Beyging
rótaði rótað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrótarótaðiégrótirótaði
þúrótarrótaðirþúrótirrótaðir
húnrótarrótaðihúnrótirótaði
viðrótumrótuðumviðrótumrótuðum
þiðrótiðrótuðuðþiðrótiðrótuðuð
þaurótarótuðuþaurótirótuðu
| nafnháttur | róta |
|---|---|
| sagnbót | rótað |
| boðháttur eintölu | rótaðu |
| boðháttur fleirtölu | rótið |
| stýfður boðháttur | róta |
| lýsingarháttur nútíðar | rótandi |
kk.kvk.hk.
nf.rótaðurrótuðrótað
þf.rótaðanrótaðarótað
þgf.rótuðumrótaðrirótuðu
ef.rótaðsrótaðrarrótaðs
nf.rótaðirrótaðarrótuð
þf.rótaðarótaðarrótuð
þgf.rótuðum
ef.rótaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrótastrótaðistégrótistrótaðist
þúrótastrótaðistþúrótistrótaðist
húnrótastrótaðisthúnrótistrótaðist
viðrótumstrótuðumstviðrótumstrótuðumst
þiðrótistrótuðustþiðrótistrótuðust
þaurótastrótuðustþaurótistrótuðust
| nafnháttur | rótast |
|---|---|
| sagnbót | rótast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrótasturótaðistuþúrótisturótaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrótarðurótaðirðuþúrótirðurótaðirðu
þiðrótiðirótuðuðiþiðrótiðirótuðuði